Wat is het toch een dotje.. En wat genieten we er toch van..
Je leven staat ineens helemaal op z’n kop.. je hebt ineens een kind om voor te zorgen. Maar het gekke is dat het allemaal heel snel went. Je weet al niet eens meer hoe het was voordat ze er was.
Ook is gelijk merkbaar hoe het is om een ‘verse ouder’ te zijn met alle onzekerheden erbij, te bedenken hoe om te gaan als ze huilt.. want dat kan ze. heeft ze honger? mag ze nog wat meer? moet ze maar wennen dat ze niet elk half uur kan vragen? mag ze langer dan een uur aaneengesloten huilen? Jeetje mina, waar is die cursus van de LOI ‘Child management’ ?
Vannacht een redelijke nacht gehad.. Maar wat zal morgen ons brengen. We gaan het meemaken.
